ეს არის ავტობიოგრაფიული მემუარი , რომელიც ასახავს ავტორის უშუალო გამოცდილებას აუშვიცის საკონცენტრაციო ბანაკში. ეს არის არა მხოლოდ ჰოლოკოსტის ისტორიული დოკუმენტი , არამედ ღრმა ფილოსოფიური და მორალური კვლევა ადამიანის ბუნებაზე, ღირსებაზე და უკიდურეს პირობებში თვითგადარჩენაზე.
წიგნის მთავარი კითხვა სათაურშივეა დასმული - რჩება თუ არა ადამიანი ადამიანად მაშინ , როცა მას ყველაფერს ართმევენ? ლევი აღწერს სისტემას, რომელიც მიზანმიმართულად ანადგურებს ინდივიდუალურობას : სახელების ნაცვლად ნომრები, შიმშილი, ფიზიკური და მორალური დამცირება. ბანაკი ადამიანის არაჰუმანურობის მექანიზმად არის წარმოჩენილი. ერთ-ერთი მთავარი საკითხი არის - თვითგადარჩენა. აქ ვერ ნახავთ მკაფიო საზღვარს სიკეთესა და ბოროტებას შორის - არსებობს მხოლოდ გადარჩენის სურვილი.
მიუხედავად სასტიკი რეალობისა , მწერალი გვაჩვენებს რომ მცირე მოქმედებასაც კი შეუძლია ადამიანობის შენარჩუნება. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია დანტეს "ღვთაებრივი კომედიის" ეპიზოდი, რომელიც სიმბოლურად წარმოაჩენს კულტურისა და აზროვნების ძალას ბარბაროსების წინააღმდეგ.
"განა ეს ადამიანია" არ არის მხოლოდ ჰოლოკოსტზე დაწერილი წიგნი . ეს არის გაფრთილება და კითხვად ქცეული სინდისი , რომელიც მკითხველს აიძულებს დაფიქრდეს : რა გვაქცევს ადამიანებად? რამდენად მყარია ჩვენი მორალი კრიტიკულ ვითარებაში ?! ეს წიგნი დღემდე აქტუალურია , რადგან ის გვახსენებს, რომ ადამიანის ღირსება სათუთია და მისი დაცვა მუდმივ სიფხიზლეს მოითხოვს.
No comments:
Post a Comment