"კენკრის მკრეფავები" ემოციური და სევდიანი ნაწარმოებია, რომელიც ოჯახური ტრაგედიის, იდენტობის ძიებისა და დაკარგული კავშირების თემებს ეხება. სიუჟეტის ცენტრში დგას პატარა გოგონა - რუთი, რომელიც 1962 წელს, მოცვის კრეფის სეზონის დროს უჩინარდება. მისი დაკარგვა ოჯახის ყველა წევრის ცხოვრებას სამუდამოდ ცვლის.
რომანის ერთ-ერთი მთავარი თემა ოჯახისა და ნათესაური კავშირების ძალაა. მიუხედავად იმისა, რომ რუთის გაუჩინარებიდან ათწლეულები გადის, ოჯახის წევრები იმედს არ კარგავენ და მისი დაბრუნების მოლოდინში ცხოვრობენ. ავტორი გვიჩვენებს, რომ ნამდვილი ოჯახური სიყვარული დროსა და მანძილზე ძლიერია.
მნიშვნელოვანი თემაა ასევე იდენტობისა და საკუთარი ფესვების ძიება. რომანში ნათლად ჩანს , რამდენად მნიშვნელოვანია ადამიანისთვის საკუთარი წარმომავლობის, კულტურისა და ისტორიის ცოდნა. დაკარგული იდენტობა გმირებში სიცარიელისა და გაუცხოების განცას იწვევს, ხოლო სიმართლის აღმოჩენა მათ შინაგან სიმშვიდეს უბრუნებს.
წიგნში განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა ისტორიულ უსამართლობასა და მკვიდრი მოსახლეობის ტკივილს. ავტორი აღწერს, თუ როგორ აზიანებდა ასიმილაციის პოლიტიკა ადგილობრივ ხალხს, როგორ ართმევდა მათ კულტურას, ენასა და ოჯახურ კავშირებს. ამ გზით რომანი არა მხოლოდ ერთი ოჯახის ამბავს, არამედ მთელი საზოგადოების ტრაგედიას გვიყვება.
საბოლოო ჯამში , წიგნი არის ღრმა და ამაღელვებელი რომანი, რომელიც მკითხველს აფიქრებს ოჯახის მნიშვნელობაზე, წარსულის გავლენასა და ადამიანის შინაგან ძალაზე. ნაწარმოები გვასწავლის, რომ სიმართლე შეიძლება მრავალი წლის შემდეგაც გამოვლინდეს და მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია დაკარგული კავშირების აღდგენა.
სამახსოვრო ფრაზები :
- კაცმა არ იცის მხარში დგომა როდის დასჭირდება ადამიანს.
- თურმე ასაკს ყველანაირი შიში მოაქვს.
- მომაკვდავები ასე ვიქცევით: ცოცხლებს ლაპარაკს ვაცდით. მათ უფრო მეტი დრო აქვთ ნათქვამი სისულელის გამოსასწორებლად.
- ადამიანები საკუთარ პრინციპებზე უარს ამბობენ, როცა იციან, რომ სხვების მიმართ პასუხისმგებლობა აკისრიათ.
- სიტყვა ძლიერი და მნიშვნელოვანი რამეა . თქმულიც და არათქმულიც.
- ზოგჯერ მოლოდინიც კი ვერ მოგამზადებს იმისთვის, რაც შეიძლება სინამდვილეში მოხდეს.
- დრო არასდროს არ არის ავადმყოფებისა და მოხუცების მეგობარი.
No comments:
Post a Comment