ქართულ მწერლობაში გოდერძი ჩოხელი სულ სხვა განზომილებაა. ის ერთ-ერთია , ვისაც შეუძლია ერთ წიგნში გააერთიანოს სიკეთე და ბოროტება, სიყვარული და სიძულვილი, სიბნელე და სინათლე და ეს ისე მოახერხოს, რომ მკითხველის გულში სამუდამოდ დარჩნენ მისი პერსონაჟები.
რაც შეეხება "წითელ მგელს" : რომანის მთავარი პერსონაჟი - ლუკა, ცდილობს გაერკვეს და შეიცნოს საკუთარი თავი. იგი ქალაქიდან სოფელში ბრუნდება, რა დროსაც დაუჯერებელი ამბები გადახდება თავს. რომანში რეალური, წარმოსახვითი და ზღაპრული ელემენტები ერთმანეთშია შერწყმული, რაც გარკვეულ იდუმალებას ამკვიდრებს. წითელი მგლის სიმბოლიკა კი მრავალნაირად შეიძლება გავიაზროთ, როგორც საყოველთაო ბოროტება, რომელშიც იგულისხმება დაუნდობელი, უღმერთო საბჭოური ეპოქა.
განსაკუთრებით მომეწონა წიგნის დასასრული, რომლის მიხედვითაც ლუკა რწმენის სიმბოლოდ გვევლინება, რომ სიკეთე ყოველთვის იმარჯვებს, მგლებს კი ამქვეყნად არ დაედგომებათ, სწორედ ლუკასნაირი ნათელი ადამიანების დამსახურებით, რომლებიც არასდროს არ ქრებიან...
No comments:
Post a Comment